Pies niski, krótkonożny, wydłużony, lecz zwarty, o silnym umię­śnieniu i zuchwałym, wyzywającym wzniesieniu głowy. Mimo krótkich w stosunku do długości tułowia kończyn jamnik nie jest kaleki ani niezgrabny. Nie ma też ograniczonych ruchów, a wątłością swoją nie przypomina łasiczki. Głowa. Wydłużona, zwężająca się równomiernie ku końcowi nosa, sucha. Część mózgowiowa płasko wysklepiona i przechodząca łagodnie ku krawędzi czołowej w subtelnie wymodelowany, lekko wysklepiony grzbiet nosa, garbonos. Łuki nadocz-ne silnie zaznaczone. Chrząstka nosowa i szczyt nosa długi i wąski. Wargi ściśle przylegające, osłaniające żuchwę, nie głębokie ani ryjkowato spiczaste, z lekko zaznaczonym kącikiem warg- Nozdrza dobrze rozwarte, pysk dający szeroko się rozewrzeć, rozcięty aż poza oczy, o silnie rozwiniętym uzębieniu i silnych szczękach. Silne, dokładnie na siebie zachodzące kły: zgryz kleszczowy, i nożycowy są jednakowo prawidłowe.
Oczy. Średniej wielkości, owalne, osadzone na bokach, o klarownym, energicznym i przyjaznym wyrazie, nie przenikliwe, lśniące, ciemne, czerwonobrązowe do czar­nych bez względu na maŚć. Oczy szklane, rybie lub perłowe u szarych łub łaciatych okazów nie są zdecydowanie wadliwe jednak niepożądane.
Uszy. Osadzone wysoko, niezbyt wysunięte do przodu, dość długie, jednak nie za długie, ładnie zaokrąglone, nie wąskie, spiczaste lub pofałdowane, ruchliwe, przed­nim skrajem ściśle przylegające do policzka.
Szyja. Dość długa, muskularna, sucha, bez łałoka, lekko wysklepiona w karku, noszona swobodnie i wysoko.
Kończyny przednie. Dostosowane do wyczerpującej pracy pod ziemią, odpowied­nio muskularne, zwarte, głębokie, długie i szerokie. Łopatka długa i ukośnie usta­wiona, ściśle przylegająca do dobrze rozwiniętej klatki piersiowej, mięśnie twarde i plastycznie wymodelowane. Ramię takiej długości jak łopatka, ustawione do niej pod kątem prostym, kościec silny i pokryty napiętymi mięśniami, przylegającymi do żeber zachowuje ruchliwość. Podramię krótkie, jak najmniej wygięte, pokryte z przodu i z boku twardymi, plastycznie wymodelowanymi mięśniami, tak długie, aby prześwit psa wynosił 1/3 wysokości w kłębie. Stawy nadgarstkowe ustawione nieco bliżej siebie niż staw barkowy. Śródręcze oglądane z boku ani strome ani załamane. Łapy twarde i dobrze wysklepione, silne opuszki. Palce w liczbie pięciu, z których cztery stoją na ziemi ściśle zwarte, wybitnie wysklepione, silne pazury i poduszki.
Tułów. Grzbiet z wysokim i długim kłębem, w okolicy kręgów piersiowych prosty, z lekkim wysklepieniem w partii lędźwiowej. Mostek silny i tak wysunięty, że po obu jego stronach tworzą się dołki. Klatka piersiowa oglądana z przodu — owalna, a oglądana z góry i z boku — pojemna, zapewniająca odpowiednią przestrzeń dla płuca i serca. Żebra zachodzą do tyłu i przechodzą stopniowo w linię brzucha. Przy właściwej długości i ukątowaniu łopatki i ramienia przednia kończyna oglądana z boku zasłania najniższy punkt klatki piersiowej. Brzuch miernie podciągnięty. Kończyny tylne. Tył długi, szeroki, zaokrąglony, silnie umięśniony. Kości miednicy nie za krótkie, dość silnie rozwinięte, ukośnie ustawione. Uda silne, dość długie, ustawione pod kątem prostym do miednicy. Staw kolanowy szeroki i silny. Podu­dzie w porównaniu z innymi rasami krótkie, o naprężonych mięśniach, ustawione pod kątem prostym dla uda. Staw skokowy szeroki, z silną wystającą piętą. Śród­stopie długie, w połączeniu z podudziem ruchliwe, lekko ku przodowi wygięte. Tylne łapy o palcach zwartych, dobrze wysklepionych. Cztery palce ściśle zwarte i wysklepione jak u łap przednich. Cała kończyna spoczywa na poduszkach palców, a nie tylko na palcach. Pazury krótkie. Cały tył oglądany z tyłu wypełniony, całko­wicie prosty.
Ogon. Osadzony w jednej linii z kręgosłupem i przebiegający bez silniejszych skrzywień.
Wady wykluczające całkowicie z oceny i uniemożliwiające wpis do ksiąg rodowodo­wych. Zgryz przedni lub tylny, bardzo luźna łopatka, wszelkie wady ogona, jedno lub dwustronne wnętrostwo, pierś odstawiona.
Wady uniemożliwiające wyższą ocenę niż dobrą. Budowa wątła, wysokonożna lub nisko przyziemna, tułów wiszący między łopatkami, chód ociężały, nieporadny, kołyszący, palce wykręcone do środka lub bardzo na zewnątrz, palce rozczapierzo­ne, grzbiet lękowaty lub karpi, przebudowanie, zbyt słaba klatka piersiowa, słaba partia nerkowa, wadliwe ukątowanie kończyn przednich lub tylnych, postawa kro­wia, beczkowata, oczy szklane u psów innych maści niż szara lub łaciata, wadliwa szata.
Wady wykluczające ocenę doskonałą. Źle osadzone uszy odstające, spiczaste lub pofałdowane, zbyt silnie zaznaczona krawędź czołowa, kufa zbyt spiczasta, słaba, uzębienie ponosówkowe, głowa zbyt szeroka, krótka, oczy wybałuszone, szklane u psów szarych lub łaciatych, nie dość ciemne u wszystkich innych maści, lałok, szyja krótka lub łabędzia, włos zbyt delikatny, lub za cienki, u szorstkowłosych szata trymowana, masa ciała ponad 9 kg, zbyt niski prześwit od podłoża. Podanym we wzorcu cechom powinny odpowiadać w równej  mierze wszystkie odmiany jamnika: szorstkowłosy, krótkowłosy, i długowłosy. Ponadto do celów wystawowych dzieli się jamniki wg masy ciała. Podział według masy ciała (w kg) w klasach wystawowych: psy ponad 7/ suki ponad 6,5 — typ ciężki psy do 7/ suki do 6,5 — typ lekki psy do 4/ suki do 3,5 — jamnik karłowaty Obwód klatki piersiowej w wieku co najmniej 15 miesięcy: jamnik karłowaty 35 cm, jamnik na króliki 30 cm.