Psy rasowe

wszystko o psach i nie tylko

Bassenji

Rasa ta pochodzi ze Środkowej Afryki z Kongo i zaliczona została do psów goń­czych na drobną zwierzynę.

Wzorzec: Wrażenie ogólne.

Bassenji jest psem, który nie szczeka. Jest sprężysty, szybki i dob­rze wyrównany. Spotyka się go w kilku odmianach.
Pierwsza odmiana: tzw. typ nizinny lub też „typ biały” (la brousse — biały ser z Prowansji). Wzrost około 40 cm, jasna maść, z dużą białą plamą na piersi, która tworzy szeroki biały pas na piersi oraz białe „porteczki” na nogach. Druga odmiana; tzw. typ leśny. Jest mniejszy i przez to lepiej dostosowany do środowiska. Bardzo ciemny (płowy) prawie mahoniowy, silnie pigmentowany, z niewielkim białym znaczeniem. Szczenięta mają luźną skórę i liczne fałdy na grzbiecie. Cechę tę częściowo zachowują również okazy dorosłe; na czole i pokry­wie czaszki fałdy są widoczne, szczególnie gdy pies zwraca na coś uwagę, wtedy stawia uszy, które zbliżając się tworzą fałdy na pokrywie czaszki; gdy pies się uspokoi, uszy oddalają się od siebie, skóra na głowie napina się, a fałdy zanikają.
Głowa. Średnio szeroka, niezbyt gruba, zwężająca się na wysokości oczu, wysoko noszona. Pokrywa czaszki plaska. Kufa zwężająca się od oczu do nosa. Nos naj­lepiej czarny, ale różowo przeświecający nie obniża oceny.
Oczy. Matę, głęboko osadzone, migdałowe, o przenikliwym spojrzeniu. Pożądane ciemnoorzechowe, ale spotyka się też żółte, a nawet jasnoniebieskie. Uszy. Delikatne, noszone prosto, ostro zakończone, otwory uszne zawsze skierowa­ne do przodu. Nastawione, tworzą na tyle głowy zmarszczki nadające psu figlarny wygląd, charakterystyczny dla tej rasy.
Szyja. Długa, dobrze osadzona w łopatkach. Dól szyi dość wypełniony, kark mus­kularny.
Tułów.  Prosty,  krótki  z  żebrami  daleko  zachodzącymi.  Klatka  piersiowa  dość głęboka, średniej szerokości. Tył opadający, lędźwie krótkie. Brzuch podciągnięty. Kończyny. Siłne, muskularne, uda długie, stawy skokowe nie wychylone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.
Ogon. Wysoko osadzony i zakręcony, tworzy jeden lub dwa pierścienie, silnie opar­te o jeden z boków.
Szata. Włos krótki, jedwabisty, skóra bardzo luźna.
Umaszczenie. Kasztanowe z białymi oznakami. Czasami bardzo ciemne wskutek ciemnej pigmentacji. Spotyka się okazy biało-czarne i biało-czarne podpalane. Masa ciała. Psy 10,8 kg, suki 9,9 kg. Wzrost. Psy od 42 do 45 cm, suki około 40 cm. Wady. Umaszczenie kremowe.

  • 0 Comments
  • Filed under: Uncategorized
  • BASSENJI

    Bassenji rozpowszechniony jest w Anglii jako pies gończy na drobną zwierzynę. Rodowód jego sięga jednak Afryki, a przede wszystkim Konga. Coraz bardziej interesują się nim Amerykanie i Europejczycy, dla których spełnia rolę przyjemnego psa pokojowego. W domu odznacza się czystością i spokojem. Nie jest hałaśliwy, wręcz trudno usłyszeć jego głos, gdyż pies ten nie szczeka, wydając jedynie ciche dźwięki przy nadejściu osób obcych. Wyróżnia się odmianę nizinną i leśną (nieco mniejszą i ciemniejszą). U szczeniąt bardziej widoczna luźna skóra, tworząca liczne fałdy. Pies ma żywe usposobienie, jest zwinny, lecz zrównoważony. Osiąga 40—45 cm wzrostu.

  • 0 Comments
  • Filed under: Uncategorized