Psy rasowe

wszystko o psach i nie tylko

Labrador retriever

Rasa ta pochodzi z nowej Zelandii, a stamtąd przywieziona została do Anglii. Pierwotnym zadaniem tego psa było aportowanie przy współpracy z angielskimi wyżłami. Wykazuje doskonały węch i niezwykłą pasję do aportowania. Dzięki tym zaletom wykorzystywany jest również jako pies służbowy, używa się go w służbie celnej, a także jako stróża.

Wzorzec Wrażenie ogólne.

Pies silny, zwarty, żywy, czaszka okrągła, z profilu wysklepiona. Głowa. Szeroka, wyrazista, z wyraźną krawędzią czołową, guz potyliczny słabo zaznaczony. Nigdy wąska i długa. Mózgowioczaszka szeroka i zaokrąglona. Nos ciemny, szeroki, duży. Linia nosa tworzy kąt prosty z czołem. Wargi nie obwisłe, ściśle przylegające, zgryz kleszczowy. Szyja. Silna i długa, prawidłowo osadzona.
Oczy. Średniej wielkości osadzone na środku głowy, o inteligentnym wyrazie, brą­zowe lub orzechowe. Jasne oczy nie są wadliwe, ciemne wyżej cenione. Uszy. Niezbyt ciężKie i nieduże, przylegające ściśle do głowy, noszone nieco do tyłu.
Tułów. Mocny, pierś głęboka i szeroka, boki silnie wysklepione, lędźwie szerokie, silne, tył lekko ukośny.
Kończyny. Proste, dobrze umięśnione i ukątowane, umożliwiają psu swobodne ruchy. Niepożądane wykręcone łokcie.
Ogon. Prosty, prawidłowo noszony. Większość labradorów retrieverów ma ogon okrągły, u nasady gruby, dość wysoko noszony. Hodowcy zmierzają do uzyskania jak najkrótszego ogona, którego nie trzeba przycinać. Niedopuszczalny jest ogon zakręcony ku górze.
Szata. Włos wydry, krótki, suchy, bardzo gęsty, nie falisty. Umaszczenie. Czarne, tolerowana mała biała gwiazdka na piersi. Masa ciała. Nie podana we wzorcu. Wzrost. Psy od 55 do 57 cm, suki do 54 do 56 cm.
Uwaga. Małe psy należy eliminować z hodowli, gdyż labrador retriever ma ten­dencję do zmniejszania wzrostu.

  • 0 Comments
  • Filed under: Uncategorized
  • Zapotrzebowanie psa na aminokwasy

    Aby pokryć zapotrzebowanie psów na aminokwasy na poziomie zapotrzebowania bytowego, tzn. bez obciążania organizmu pracą, należy podać psom dorosłym białko o pełnej wartości biologicznej w ilości 16 g na 1 kg masy ciała. Jest to ilość białka, a nie ilość mięsa surowego, zawierającego około 20% białka. Łatwo więc obliczyć konieczną ilość mięsa; dla psa dorosłego o masie około 10 kg jest to 80 g, dla psa ważącego 20 kg — 160 g, itd. W czasie wykonywania pracy, w okresie ciąży czy karmienia ilość białka powinna być wyższa.

    Zapotrzebowanie psów młodych na białko wynosi do 3,8 g na 1 kg masy ciała. W drugiej połowie ciąży zapotrzebowanie suki wzrasta do 5,7 g na 1 kg masy ciała, a w okresie karmienia — nawet do 12,4 g.
    Przykładowo, suka dorosła o masie 10 kg (foksterierka), przebywająca w domu i wychodząca kilka razy dziennie na krótki spacer będzie potrzebowała 10 dag mięsa na dobę. Ta sama suka w okresie karmienia powinna otrzymywać co najmniej 1/4 kg mięsa dziennie.

    Nadmiar białka w diecie narusza równowagę flory i fauny w jelitach psów. Pojawia się wtedy zbyt dużo bakterii Clostridium perfingens, co prowadzi do wydzielania amoniaku z aminokwasów, wpływa ujemnie na przemianę materii i może wywołać zatrucie.

  • 0 Comments
  • Filed under: Uncategorized
  • Beagle

    To stara angielska rasa psów gończych. W niewielkich sforach służyły myśliwym w polowaniu na drobną zwierzynę (zające, lisy). Obdarzone dużym temperamentem i ciętością. Ten żywy, aktywny pies o zwartej budowie rzadko spotykany jest na naszym kontynencie. Wywędrował z rodzinnej Anglii do USA i tam stał się ulubionym psem domowym. Nie jest psem wymagającym, a jednocześnie jego wesołe usposobienie i miła powierzchowność zyskały mu wielu sympatyków. Szwajcarski przemysł farmaceutyczny używa ich jako zwierzęta doświadczalne, zaś w Austrii spełniają funkcję posokowców i płochaczy (psy przeznaczone do szperania i wypłaszania zwierzyny w mniejszych gąszczach, zaroślach i sitowiach) o dużej wytrwałości. Jego wzrost wynosi ok. 40 cm.

  • 0 Comments
  • Filed under: Uncategorized
  • BLOODHOUND (PIES SW. HUBERTA)

    To najbardziej typowy przedstawiciel posokowców angielskich. Przodkowie jego to najprawdopodobniej średniowieczne psy z klasztoru św. Huberta w Ardenach. Na angielskiej wyspie spopularyzował je Walter Scott. W koloniach angielskich bloodhound używany był do odszukiwania zbiegłych niewolników i przestępców. W Polsce jest znany od niedawna. Charakteryzuje się spokojnym temperamentem, dużą inteligencją i niezrównanym węchem, dzięki czemu nadaje się do służby śledczej. Ze względu jednak na dużą wrażliwość na choroby jest to trudna rasa do hodowli. Szybko „łapie” nosówkę i zapalenie spojówek. Szczeniaki wymagają bardzo starannego, intensywnego żywienia i niemal sterylnej czystości. Bez szkolenia spełnia rolę luksusowego psa domowego. Jest dość wysoki: 60 – 65 cm.

  • 0 Comments
  • Filed under: Uncategorized