Choroba ta powstaje na skutek podrażnienia kurzem i cząsteczkami pyłu. Stan zapalny rozpoznajemy po łza-
wieniu oczu i światłowstręcie. Pies ma zamknięte powieki i oczy trze przednimi łapami. Wydzielina z oka na początku jest jałowa (przejrzysta), potem jest ropna. Oczy powinien zbadać lekarz weterynarii.
Schorzenie rogówki
Powstaje ono na skutek urazów mechanicznych, na przykład ugryzienia, zadrapania, uszkodzenia przez ciało obce. W tych przypadkach charakterystyczny jest silny ból przy dotknięciu oka, światłowstręt, kurczowe zaciskanie oka i silne łzawienie. Jeśli oko nie jest właściwie leczone może powstać stan zapalny, który obejmie całą gałkę oczną.
W stanie zapalnym rogówka staje się szaroniebieska lub biała i jest zmętniała. Ogranicza to psu możliwość widzenia i grozi ślepotą.
Zaćma
Występują następujące rodzaje zaćmy:
1.  Zaćma szara powoduje zmętnienie soczewki,     ograniczające    widzenie. Może być wrodzona lub na skutek urazów albo następstwem procesów zapalnych. Jest nieuleczalna.
2.  Zaćmę czarną powoduje podrażnienie nerwu wzrokowego, będące wynikiem zapalenia gałki ocznej lub mózgu. Źrenice są nieruchome i rozszerzone. Jest nieuleczalna.
3.  Zaćma zielona występuje w jaskrze, tj. przy wzrastającym ciśnieniu w gałce ocznej. Leczenie polega na stosowaniu preparatów obniżających ciśnienie w gałce i na okładach chłodzących.