Aby pokryć zapotrzebowanie psów na aminokwasy na poziomie zapotrzebowania bytowego, tzn. bez obciążania organizmu pracą, należy podać psom dorosłym białko o pełnej wartości biologicznej w ilości 16 g na 1 kg masy ciała. Jest to ilość białka, a nie ilość mięsa surowego, zawierającego około 20% białka. Łatwo więc obliczyć konieczną ilość mięsa; dla psa dorosłego o masie około 10 kg jest to 80 g, dla psa ważącego 20 kg — 160 g, itd. W czasie wykonywania pracy, w okresie ciąży czy karmienia ilość białka powinna być wyższa.

Zapotrzebowanie psów młodych na białko wynosi do 3,8 g na 1 kg masy ciała. W drugiej połowie ciąży zapotrzebowanie suki wzrasta do 5,7 g na 1 kg masy ciała, a w okresie karmienia — nawet do 12,4 g.
Przykładowo, suka dorosła o masie 10 kg (foksterierka), przebywająca w domu i wychodząca kilka razy dziennie na krótki spacer będzie potrzebowała 10 dag mięsa na dobę. Ta sama suka w okresie karmienia powinna otrzymywać co najmniej 1/4 kg mięsa dziennie.

Nadmiar białka w diecie narusza równowagę flory i fauny w jelitach psów. Pojawia się wtedy zbyt dużo bakterii Clostridium perfingens, co prowadzi do wydzielania amoniaku z aminokwasów, wpływa ujemnie na przemianę materii i może wywołać zatrucie.